Je te le dis

Je te le dis

Je le dis dans l’air fragile des aubes
Je le dis à l’arc-en-ciel décoloré
Je le dis devant le bonheur calcifié
Je le dis dans la nuit aux étoiles muettes
Je le dis aux silences
Je le dis à l’inconnu qui tremble au portail rouillé de sa vie
Je le dis à mes enfants chaque matin en faisant ma salutation au soleil
Je le dis à mes amis, les intimes, les nouveaux, les éternels
Je le dis au tournesol et au sapin, à la tourterelle et aux ennuis
Je n’attends pas que le vent m’en rapporte l’écho
Je le dis comme un chiffre
Je le dis comme un cadeau
Je le dis comme une grâce
Je le dis même si l’on me trouve ridicule
Je le dis comme un printemps contre l’éternel hiver des mondes
Je le dis comme un soleil
Je le dis comme une merveille
Je le dis comme l’alpha et l’Omega de ma survie:
Je t’aime.

***

Ich liebe Dich.

-lu par Volker Carl Jacoby, poète, chansonnier.

Ich sage es in der dünnen Luft des Morgens
Ich sage es vor dem verwaschenen Regenbogen
Ich sage es vor dem verkalkten Glück
Ich sage es in der sternenstillen Nacht
Ich sage es, auch, wenn niemand mir zuhört
Ich sage es dem Fremden, der so einsam am Lebensgitter zittert
Ich sage es meinen Kindern, jeden Morgen beim Sonnengruss
Ich sage es meinen Freunden, den urigen, den neuen, den ewigen
Ich sage es der Sonnenblume und der Tanne, der Turteltaube und den Sorgen
Ich erwarte nicht, dass der Wind es mir als Echo zurückbringt
Ich sage es wie eine Chiffre
Ich sage es wie ein Geschenk
Ich sage es wie eine Gnade
Ich sage es, auch, wenn man mich lächerlich und skurril findet
Ich sage es wie ein Frühling gegen den ewigen Winter der Welt
Ich sage es wie eine Sonne
Ich sage es wie eine Wonne
Ich sage es, weil es für mich ein Alpha und Omega des Überlebens bedeutet:
Ich liebe Dich.

***

میگویم: در نازک هوای شفاف صبح گاهی
میگویم: به رنگین کمان شسته شده از رنگ
میگویم: به شادکامی از دست رفته
میگویم: در سکوت ستاره ای شبانگاهی
میگویم: حتا اگر کسی نخواهد گوش کند
میگویم: به غریبی که پشت میله های زندان زندگی میلرزد
میگویم: به فرزندانم، هر بامداد، با سلام روشن خورشید
میگویم: به دوستانم، دوستان دیروزیم، امروزیم، ابدیم
میگویم: به گلهای آفتاب گردان، به درختان صنوبر
میگویم: به قمری های غمگین، به تپشهای مضطرب قلبم
میگویم: بی آنکه از باد انتظار پژواکی داشته باشم
میگویم: همچون کلامی رمزآلود
میگویم: همچون سوغاتی از راه دور
میگویم: همچون رحمتی نابهنگام
میگویم: حتا اگر به من بخندند، مسخره ام کنند
میگویم: همچون بهاری که به مصاف زمستان جاوید زمین میرود
میگویم: همچون خورشیدی که میدرخشد
میگویم: همچون لذتی جان بخش
میگویم: چون این کلام الفبای زندگی من است، دلیل زنده ماندنم:
دوستت دارم.
Traduit par Hossein Mansouri

Sabine Aussenac

…libre à vous de continuer…de nous dire ce texte dans toutes les langues…En arabe, en anglais, en italien, en espagnol, en amazigh…